Standaardnormen
ODIS probeert waar mogelijk zich te conformeren aan internationale
standaardnormen. Onder meer volgende standaarden werden in de databank
aangewend:
ISAD(G)
General
International Standard Archival Description [ISAD(G)] is een
standaard voor het structureren en beschrijven van informatie over
archieven. Door het gebruik van deze regels hoopt men de beschrijvingspraktijk
internationaal enigszins te harmoniseren. ISAD bouwt verder op oudere
(nationale) standaarden, zoals het Britse Manual for archive
description (MAD) en de Canadese Rules for
archival description (RAD).
Van in den beginne werd de ontwikkeling van ISAD(G) gepatroneerd
door de International
Council on Archives (ICA) die er een speciale werkgroep voor
oprichtte, de ICA Ad Hoc Commission on Descriptive Standards
(ICA/DDS). De standaard werd in 1994 aanvaard en vond snel
veel navolging over de hele wereld. In 1999 werd hij herzien, en
in 2004 kwam een Nederlandse
vertaling tot stand.
ISAD(G) definieert het concept van de hiërarchische structuur
en bepaalt bij het beschrijven welke gegevens op welk niveau moeten
worden ingebracht. Als zodanig is het een structurele standaard,
een blauwdruk die de elementen opsomt, waaruit een beschrijving
kan bestaan. Dat levert een schema op, dat internationaal gebruikt
kan worden en aldus de uitwisseling van informatie over archieven
mogelijk maakt.
ISAD(G) definieert volgende elementen:
- Het concept meer-niveau beschrijving (multilevel description).
In principe zijn de beschrijvingsregels van ISAD(G) van toepassing
op de verschillende niveaus waarop archiefbeschrijvingen mogelijk
zijn.
- Vier basisregels voor dergelijke beschrijvingstechniek:
- beschrijven van algemeen naar bijzonder,
- het beschreven niveau,
- koppelen van elke beschrijving aan haar bovenliggende beschrijvingseenheid,
- informatie niet herhalen op lagere niveaus.
- 26 elementen verdeeld over zeven velden.
De ODIS-hoofdsteekkaart Archieven
is ISAD-conform.
ISAAR(CPF)
Parallel met de hogervermelde ISAD(G) werd door de International
Council on Archives (ICA) ook een standaard ontwikkeld voor
beschrijvingen van en contextuele informatie in verband met archiefvormers
(archiefvormende organisaties-instellingen, personen en families).
De International
Standard Archival Authority Record for Corporate Bodies, Persons
and Families [ISAAR(CPF)] is een formaat voor zogenaamde authority
files, georganiseerde gehelen van authority records.
Dat zijn op hun beurt gestandaardiseerde beschrijvingen van entiteiten
in een access point (een zogenaamde authority
entry) en bieden bovendien andere informatie-elementen
die de betrokken entiteit beschrijven en naar andere authority
entries kunnen verwijzen.
ISAAR(CPF) werd ontworpen door de ICA Ad Hoc Commission
on Descriptive Standards, opgericht te Stockholm in januari
1993. In 1996 werd de eerste versie gepubliceerd, in 2004 een tweede.
In 2006 werd een Nederlandse
vertaling voorgesteld.
ISAAR(CPF) bestaat uit vier velden:
- Identiteit (unieke code en definitie van gestandaardiseerde ontsluitingstermen)
- Beschrijving (met relevante gegevens over aard, context en activiteiten van de beschreven entiteit)
- Relaties (met gegevens over relaties met andere organisaties, personen en/of families)
- Beheer (met gegevens die de geautoriseerde beschrijving op een unieke wijze identificeren en met gegevens die aangeven hoe, wanneer en door welke instantie de geautoriseerde beschrijving werd gecreëerd en onderhouden).
Ieder veld bestaat op zijn beurt uit een aantal beschrijvingselementen, in totaal 27. Voor een beschrijving zijn vier elementen verplicht: soort entiteit (nl. organisatie, persoon of familie); de geautoriseerde naam van de entiteit; de bestaansperiode van de entiteit; en de identificatiecode van de geautoriseerde beschrijving. De overige elementen zijn facultatief.
De uitgangspunten en structuur van ISAAR(CPF) werden geïntegreerd in de ODIS-databank. De inhoud van de hoofdsteekkaarten Personen en Organisaties kan in een ISAAR-conform formaat worden opgeroepen.
ISO 3166
ISO
3166 Codes for the representation of names of countries geeft
een lijst van 239 landsnamen (officiële, verkorte namen) in
alfabetische volgorde (ISO 3166-1) en een code bestaande uit twee
letters (ISO 3166-1-Alpha-2).
Deze standaard wordt onder meer aangewend in de geografische thesaurus
van ODIS.
ISO-639-2
ISO
639-2 Codes for the representation of names of languages werd
uitgevaard in 1998, na liefst negen jaren ontwikkelingstijd. ISO-639-2
werd ontwikkeld vanuit de MARC-Code List of Languages.
Ze biedt een drieletter-code voor 464 talen. Het onderhoud werd
toevertrouwd aan de US Library of Congress.
Deze standaard wordt gebruikt in de ODIS-keuzelijst Talen.
ISCED 1997
ISCED
1997 International Standard Classification of Education werd
ontwikkeld door de Unesco. Ze wil een universele classificatie bieden
van onderwijsvormen, teneinde een internationale vergelijking mogelijk
te maken. De eerste versie werd ontwikkeld in de jaren 1970. De
laatste herziening dateert van november 1997.
ISCED-1997 biedt een structuur voor het samenbrengen en presenteren
van onderwijs-gegevens.
ODIS implementeert de basisstructuur van ISCED in de ODIS-keuzelijst
Onderwijsniveaus.
HISCO
HISCO
Historical International Standard Classification of Occupations
wordt ontwikkeld door een internationale groep van historici, verenigd
in de Historical International Social Mobility Group (HISMA).
Deze standaard bouwt verder op de International Standard
Classification of Occupations (ISCO-68), ontwikkeld binnen
de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO). Men
hoopt hiermee het internationale vergelijkende onderzoek van beroepsgegevens
en sociale mobiliteit te ondersteunen. De standaard verscheen in
een papieren versie in 2002: HISCO. Historical International
Standard Classification of Occupations, door Marco H.D.
van Leeuwen, Ineke Maas and Andrew Miles (Leuven: University Press
Leuven, 2002, 441 p.)
|